Selasa, 05 Juli 2022

ANTEBING TRESNA



ANTEBING TRESNA

 

duh gusti kang akaryo widhi

yekti tuhuning katresnan ingsun

amung tumuju marang wanudyaning wanudya estu

hanenggih ndiko duh gegondelaning atiku

suwung awang uwung

MUNGKIN SELINGKUH

 MUNGKIN SELINGKUH

Bukan aku yang memulai
Mataharilah yang datangnya terlalu pagi
Tanpa aku siap menghadapi siang
Tawa burung-burung membuatku jengah
Di taman samping rumah ayam-ayam membuatku cemburu
Pagi-pagi sudah bermesraan
Dasar.......ayam.

Oh mendung datang
Kenapa?
Aku masih merindukan malam
Biar seisi jagad tau selimut masih belum tertata dikamarku
Bantal guling masih hangat panas badanku
Bahkan mungkin masih ada bekas air masih belum mengering
Air mata

Kenapa matahari dengan mendung selalu datang tiap hari
Disaat aku merindukan bulan dengan keindahanya
Kenapa bintang tidak mau menampakan diri disiang hari?
Malu?
Takut ketahuan.
Mungkinkah bulan sedang tidur dengan bintang-bintang
Ahh aku takut membayangkanya.....

“KETIBAN AWU ANGET”

 “KETIBAN AWU ANGET”

SCENE 1.

Musik
SE : swara ketikan, printer lan swara gaduh
1. ATASAN : Sadurunge koe resmi diangkat dadi kepala bagian produksi koe kudu nglakoni masa percobaan lawase telung sasi mudeng koe Wan….
2. RISWAN : Nggih pak……………kulo mudeng….
3. ATASAN : Nah sak lawase telung sasi mengko koe bakale dibiji, menowo koe dibiji apik tur mampu , yo..lestari nglungguhi kepala bagian nanging……………
4. RISWAN : Nanging nopo pak…..
5. ATASAN : Nanging kosok balen yen …bijimu elek tegese koe kudu narimo tetep dadi karyawan biasa.
6. RISWAN : Nggih pak kulo mudeng. Kulo bade nindaaken tugas kanti ngati-ati…. Nyuwun pangestu mugo-muga kulo saged lulus nglampahi masa uji coba meniko pak….
7. ATASAN : Oh yo mengko sakwise koe nyoto lulus, lagi surat pengangkatan jabatan iso metu.

SCENE 2
Musik
8. SE : Swasana Bengi
9. RISWAN : (Mbatinn) Haah…wis antarane sesasi anggonku…nglakoni masa uji coba, kok koyo ono sing bedo karo koncoku si Benggo…ora koyo padatan sadurunge aku nampa jabatan kepala produksi, Benggo minongko konco raket, nanging sakwise ngerti yen aku bakal diundaake jabatan, sikape Benggo dumadakan malik grembyang katon ngaddoh , acuh kurang sumanak hah….. jam piro iki...? hmmm…wis jam siji. Kok hawane koyo ngene… ono opo yo….
11. SE : Swara Door…..
12. RISWAN : Aastagfirullah… sopo sing nguncali mercon… coba aku tak metu……….
13. SE : suara lawang dibukak, jangkrik,
14. RISWAN : Lagi wae ono swara mercon, kok ara ono keluk …, cuilan kertas bekas mercon njebluk yo..ora ono … iki swara sing ora sebaene…. Yoh… moga-moga ora ana apa-apa.. haaah ko ono-ono...wae



SCENE 3
Musik
15. SE : Swasana esuk. Manuk pating crowet
16. WATNO : Kulo nuwun…..
17. RISWAN : Monggo mas Watno
18. WATNO : Wis jam setengah pitu kok urung budhal kerjo..Wan
19. RISWAN : Nembe wae arep mangkat. Lha Mas Watno ko ndi?
20. WATNO : Aku mung butuh arep ketemu koe….
21. RISWAN : Ono opo to mas ketoe penting….
22. WATNO : ngene lo Wan ...., mau bengi antarane jam 12. Aku sing nembe arep ngandangke kendaraan sing lali tak parker neng teraas, aku weruh ana geni nyemprong aneng nduwur umahmu , bareng tak caketi wewujudan geni nyemprong mau ilang lhap...….
23. RISWAN : Ah mas watno medeni wae .
24. WATNO : Ora Wan, iki tenan….tak kiro wewujutan mau kui medi kemamang utawane hantu api. Ono raasa wedi sakjrone atiku terus aku enggal mlebu ngumah..
25. RISWAN : Ha…mas watno gawe wedi aku wae…ah…
26. WATNO : Eh Wan…koe sing ngati-ati menawa ana sing ora seneng karo kowe, terus arep gawe lelakon sing ora becik
27. RISWAN : Yo…Maas matur nuwun……
28. RISWAN : ( Mbatin).....critane maas watno kok trap karo lelakonku mau bengi… geni nyemprong sing ddiweruhi mas watno karo swara mercon sing tak rungu...
29. WATNO : Ana opo Wan…?
30. RISWAN : (kaget)e.ee..ee ora ono apa apa ko…mas …….
31. WATNO : Yo wis ayo budhal bareng…. Aku sisan arep tuku lampu rem ketoe kendaraanku lampu reme mati sing sebelah tengen.
32. RISWAN : Aduh…..
33. WATNO : Nopo Wan?
34. RISWAN : Dumadakan sirahku mumet mas…awaku lemes….
35. WATNO : Opo urung sarapan?
36. RISWAN : Aku ora biasa sarapan….
37. WATNO : Wis Wan nang nggonku sek…kae mau. Mbakyumu nggawe sayur asem…..
38. RISWAN : Ora ussah repot-repot mas….
39. WATNO : Repot piye... ayo. Ben cepet sehat..

SCENE 4
Musik
40. SE : Swara piring dan sendok u (nandaake yen lagi mangan)
41. RISWAN : Wuek wuek………..(muntah)
42. WATNO : Nopo Wan….kok muntah……….
43. RISWAN : Mbuh mas ketoe aku ora bisa nerusake manggonku mangan….
44. WATNO : Lha.. napa….?
45. RISWAN : Hi…hi…..
46. WATNO : Napa to Wan?
47. RISWAN : Sego sing to suguhke ko dadi singgat….Mas
48. WATNO : Ah masa isih tetep sego..ko..
49. RISWAN : Tenan mas..
50. WATNO : Kok ,..ojo nganeh anehi to Wan….
51. RISWAN : Estu mas….wuek…wuek…
52. WATNO : Ngombe teh anget wae ben wetengmu isi….koe istirahat wae ora usah nyambut gawe...sik...mengko aku sing tak matur atasanmu.
53. RISWAN : Mengko ndak ngrepoti Mas Watno ....
54. WATNO : Wis to Wan koe wis tak anggep adiku dewe, nek kowe loro aku ya...melu krasa..

SCENE 5
Musik
55. SE : swasana wengi....Tok..tok...tok...tok.....(swara wong nutuk lawang)
56. RISWAN : Sapa?......
57. SE : Swara lawang dibuka

58. RISWAN : Sapa yo...?
: Kok sepi sopo sing notoki lawang mau....
59. SE : Lawang ditutup meneh.
60. RISWAN : Ha....wis antarane seminggu iki aku nandang loro sing ora sebaene..... uga lelakon sing taksandang ko aneh-aneh.... untunge aku isih kuat.
61. SE : Prang...... swara piring pecah
62. RISWAN : Astaghfirulah kok koyo piring pecah............hm...kok ora ono opo-opo?
63. SE : Wush......(swara angin)
64. JIN : Hmmmmm....hmmmmmhrmmmm.hrmmmm
65. RISWAN : Aduh.....a...a.....a.
66. JIN : Hmmmmm...hrmmm hrm......
67. RISWAN : A....A....A ah...................(SEMAPUT)



SCENE 6.
Musik
68. SE : Suasana esuk.........
69. WATNO : Alhamdulillah......
70. Mbok minem : Alhamdulillah...............
71. RISWAN : Lo...mbok Nem ana opo kok pada kumpul............
72. Mbok minem : Syukur Wan..isih dowo umurmu..
74. RISWAN : Lho mbok koyo aku bar mati wae..... ono opo to mbok............
75. Mbok minem : Pancene kowe mau bar mati.... Wan
76. WATNO : Iyo WAN bener ature mbok minem.......... Kowe mau wis ora ambekan
77. Mbok minem : Aku mau arep njupuk klambimu arep tak cuci sekalian nggowo sarapan karo obat kannggo koe,.... terus kok kowe gumletak ora koyo padatane wong turu bareng tak cedaki jebul wis koe wis ora ono ambekane, terus mas Watno tak undang mrene...
78. WATNO : Aku mrene merga krungu sambate mbok minem.....najaluk tulung...........gembor gembor kondo yento Riswan ora ono?
79. RISWAN : Aku wedi mas.....ha....
80. WATNO : Coba tok critakno lelakonmu....
81. RISWAN : Mau bengi aku bar ditekak wewujudan sing nggegilani............
82. WATNO : Nggegilani piye? Ha....
83. RISWAN : Wewujudan bleger...koyo wong, gede duwur ireng greneng.... tangane nekak guluku aku ora bisa owah budi apa maneh nglawan...aku mung bisa pasrah.... terus aku ora eling opo-opo....
84. WARGA I : Wah....kui mesti jin.....
85. WARGA II : Mesti kui lelembut kiriman. tenung menowo ....hi....
86. WATNO : Ha...aku dewe bingung......tur yo...wedi....
87. RISWAN : Lha terus piye Mas
88. WATNO : Sik..sedelok Nur.....?!! (ngundang nur)
89. NUR :Yo...pak...........
90. WATNO : Tulung undangake pak RT........
91. NUR : Nggih pak........
92. Mbok minem : Opo kowe due musuh Wan.....?
93. RISWAN : Ora mbok.... babar pisan aku ora tau mungushi wong .
94. Mbok minem : Opo koe.. yo...weruh, menowo ono pawongan sing ora seneng karo koe...
95. RISWAN : Mbuh mbok ...
96. PAK RT :Assalamu’alaikum
97. Kabeh : Wa’alaikumsallam.....
98. WATNO : Monggo pak RT.
99. PAK RT :Yo..... Jare kowe loro Wan.....
100. RISWAN : Inggih pak.....
101. PAK RT : Aku mau wis di critani Nur ngenani laramu kui........ aku melu prihatin...kowe yo wargaku dadi melu dadi tanggung jawabku.
102. RISWAN : Matur suwun pak..RT
103. PAK RT : Mas Watno... mengko aku arep ngabari maring wong tuane...Riswan. nah saiki nek perlu Riswan diundangke dokter...opo cepet digawa maring Puskesmas. Mengko ben sing mbayari nganggo kas RT.....
104. WATNO : Nuwun inggih pak....




SCENE 7
Musik
105. SE : Suasana kampung wayah esuk manuk, pitik.
106. IBU : Pak...jane anakmu kae sakit opo to.....
107. BAPAK : Aku dewe bingung bune.....
108. IBU : Wis digawa puskesmas.......ananging ko yo...urung sudo larane..........
109. BAPAK : Yo...dedungo wae muga – muga sakwise digawa balik nang deso kene, lan kopen tegese ono sing ngurus . Riswanl pulih....koyo biasane...
110. IBU : Ora kendat anggonku saben bengi tahajud njaluk supayane RISWAN enggal pulih.
111. BAPAK :Apik bune....dadi awake dewe usaha yo tawakal marang gusti kang kwasa ....
Eh..bu aku tak nang tambak wingi kae lelene wis ana sing wani tuku...mbok menawa arep dijupuki saiki.....
112. IBU : Sisan bareng pak...aku yo...arep ngunduh temu sing ana pinggiran kolam....kae. kanggo gawe jamu, mbok menawa dadi tombo larane si Riswan............
113. BAPAK : Nek ngono ayo... bareng...


SCENE 8
musik
114. SE : swasana padesan manuk, lan wedus
115. RISWAN : Hm....aaaaduh....huk...huk...huk..... tu,lu...lung.
116. JIN : Hm.......hmmmm hrmmmm............
Mati koe Wan..................
117. RISWAN : Sopo koe.....huk...huk.... kok gawe loro marang aku.opo kaluputanku ha.....
118. JIN : koe ora perlu ngerti sing baku koe kudu mati saiki....hmrmmmmrhhrmmm
119. SE : Shuittt......
120. JIN : (sambat ngrasake loro)..........hremm...............
121. KI WANGSA : Ojo ngganggu marang putuku koe he....................
122. JIN : Hm.....duh.....aduh...............sambat aku ki.....ampun ki Ageng...............
123. KI WANGSA : Ha.......rasakno koe wani ngganggu anak turunku...............
124. JIN :Ampun....hua..hrmmm....ampun kulo nyuwun luwar kiageng...............kulo ngrumaosi lepat kulo... waduhhhh
125. KI WANGSA ; yoooo....Tak luwari nanging ........, jawaben pitakonku...
Sopo sing akon karo koe hm............... kumowantun gawe piloro marang anak turunku he..... kurang ajar kowe..
126. JIN : Benggo
127. KI WANGSA :Nopo kok nganti tego arep mateni Riswan ha....... maturo ha.....
128. JIN : Aduh,....ampun ..ki Ageng...........
Merga kudune sing dipilih dadi kepala bagian produksi dudu Riswan nanging Benggo.
129. KI WANGSA: Oh...daadi jalaran rebutan pangkat.... yoyo....balio marang asalmu, ojo tok baleni gawe piloro marang anak putuku ... koe kudu lungo adoh.... yen tok baleni meneh anggonmu gawe piloro marang ank putuku ojo., takon doso koe...ha...
130. JIN : Inggih aku tobat.....hm....harmmm....hm......
131. KI WANGSA : Wis ngger balio waras, nyoto kowe wis ngerteni sapa sing gawe larane awakmu....
132. RISWAN : Panjenengan sinten......
133. KI WANGSA : Aku iki eyangmu Wangsa Dikrama...
134. RISWAN : Oh eyang............lelakon kok koyo memngkene eyang.....
135. KI WANGSA : Yo ngger...ojo kuwatir atimu, ojo nangis koyo cah cilik
wis...saiki kowe wis pulih koyo padatan.....eyang tansah njangkung marang kabeh anak putu.....eyang njaluk pamit........


SCENE 9.
Musik
136. SE : Lap............... Suara Gaduh pawongan sing pada kumpul aneng kamare Riswan.
137. IBU : Alhamdulillah duh gusti....kowe sadar Riswan......
138. BAPAK : Ha..Alkamdulillah .maha suci gusti allah......
138. RISWAN : Wonten nopo pak kok kabeh pada kaya wong bingung
140. IBU : Waaduh Wan...kowe mau semaput nganti diarani bapakmu ninggal.....
141. RISWAN : Makk aku kok ngelak banget aku pengin ngombe tulung mbok....aku njaluk jarang ............
142. IBU : Iki Wan
143. RISWAN : Glek...glek...glek.....
Pak...........
144. BAPAK : Piye Wan....
145. RISWAN : Aku tak arep takon, eyang wangsa dikrama niku sinten pak....
146. BAPAK : Lha piye...
147. RISWAN : aku mau nembe ketekan wewujudan sing menowo aku ngarani gendruwo opo jin. Terus nekek marang guluku... naging sedurunge kedadean aku mati terus ono pawongan sepuh sing ngluwari marang aku tegese tetulung marang aku... terus sak wise jin kui mau kalah banjur pawongan sing nulung aku kondho yen to deweke kui eyang wangsa dikrama....
148. BAPAK : Oh...yo...mudeng aku saiki.....mangertio ngger............eyang wangsa dikrama kui sing nurunake aku lan koe ...yo...wong sak dessa kene......sebab eyang wangsa kui sing dadi cikal bakale desa kene..
149. BU : Riswan.... haa
150. RISWAN : Pripun bu......
151. IBU : Rawuhe eyang wangsa ..........yo...mbah cikal bakal sing ngussadani kowe lan wis klakon nundhung anane brahala chandala mau , ssajatine minanggka gambaran, menawa gusti Allah wis kepareng paring pitulungan marang koe lan kalis saking panandang.............
152. RISWAN : Wos ipun dos pundi bu....?
153. IBU : Kabeh kui ora liyo awit saka tememene anggone pada nyeyuwun marang gusti...
154. RISWAN : m......yo.....
155. IBU : Kang andayani ilanging panca boyo lan sumingkire dur angkara, awit katempuh dening panguwasaning pandonga.. lan sucinning manah
156. BAPAK : Mulo ngger ono unen-unen sura diro joyoning rat lebur dening pangastuti.......... iki mau ora mung apus – apus nanging mujuddake sabda sing sipate langgeng nora bisa owah katempuh owahing jaman.....


SCENE 10.
musik
157. SE : musik penyela
158. WATNO : Riswan.............
159. RISWAN : Oh Mas Watno...........Kapan teko teko Mas ........
160. WATNO : Nembe wae...........wah....hebat kowe saiki WAN..............
161. RISWAN : Sing hebat opone Mas.................
162. WATNO : Mobilmu sedan mersi anyar.............kui wahh wah... hebat tenan koe
163. RISWAN : Yo iki mung titipane gusti Allah mas................
164. WATNO : lha piye Wan. Sak wise koe loro mbiyen kae aku terus dimutasi nang kalimantan. Kedadeane piye...haaaa...
165. RISWAN : Mbiyen kae jebul aku loro ana sing gawe-gawe. Amargo iri marang aku sing dipercaya perusahaan dadi kepala bagian,
166. WATNO :Yo...kabeh dadi lelakon.............Kok kowe saiki iso sukses opo yo...nganggo nyantet wong mbarang....hahahaha..
167. RISWAN :Ah mas watno ki lo... nek guyonan . aku tetep nyambut gawe nangkono terus gandeng atasanku seneng karo nyambut gaweku terus aku disekolahake.... nganti saiki aku dadi presiden....
168. WATNO : Presiden opo to Wan
169. RISWAN :Yo...ora ketang presiden direktur..... hahahahah
170. WATNO : Mbok menowo iki sing diarani kowe nemu bejo, sak wise ketiban awu anget...


“PARIPURNA”









"MARINA"

"PRIHATIN"

 "PRIHATIN" 

(dening: Kyai Suwung)

“PRIHATIN”

(dening: Kyai Suwung)

(Kagem kadangku putri: Ny.Tri Listiani (kab. Batang)

Tejo guru anyar kang nembe wae ngabdi ono ing desa Karang Sari, Yoiku deso kang cilik lan adoh soko perkotaan. Ing Karang Sari Tejo urip karo bojone yaiku Surti lan anak –anake yaiku Wati lan Budi. Sakliyane ngabdi dadi guru ing SD, yen wis rampung anggone mulang, Tejo ugo nyambi buruh ngojek kanggo nyukupi kebutuhane. Mergo bayarane Tejo anggone ngabdi dadi guru ora sepiroho, yoiku among Rp 300.000 per wulane. Senadyan to mengkono Tejo tetep gede maturnuwune marang gusti Allah, utawi gede syukure cara agami Islam. Kaimbuhan amergo Surti garwane nora tau ngangkluh, purik, apamaneh nggresulo mergo bayarane Tejo sitik . Sebenere biso wae Tejo ninggalake murid-murid kang suwene iki diwulang, lungo mengyang kuto kanggo nggolek pegawean kang luweh apik. Nanging Tejo abot ninggalake murid – murid. mergo Tejo pengen ngabdiake uripe kanggo ndidik bocah bocah utamane kang ora mampu koyo ing Karang Sari.

Saiki kahanane Tejo pancen soyo kecepit mergo Surti kang saiki lagi ngandut anak ketelu sering kudu berobat ning puskesmas. Tejo ugo kudu mikirake biaya babarane Surti. Mertuane Tejo ngala –ala Tejo lan mbujuki Surti supoyo ngongkon Tejo mandeg ngabdi mulang lan nggolek pegawean ing kuto wae. Sitik-sitik Surti kang maune manutan katut omongane wong tuane. Banjur wani mbantah karo prentahe Tejo..Kanti sabar Tejo ngandani Surti.Akhire Surti gelem manut omangane Tejo.


SCENE 1

SE : ( swara manuk, kahanan ing mejo dhahar )

NR : Esuk kuwi Tejo arep mangkat mulang

SE : ( swara gelas dikudek gemrincing swarane )


1.Surti : Kopine Mas….(menehake gelas)

SE : (Tejo nyuput wedang kopine)

2.Tejo : Kok kopine rodo pahit Dek?

3.Surti : Iya Mas, mergo gulone wis entek, Mas Tejo kan durung bayaran maneh

4.Tejo : Oh gulone entek to? Tak kiro mergo kowe sengojo ora menehi gulo

5.Surti : Maso to aku ngono Mas?

6.Tejo : Yow is ngesuk yen aku bayaran kowe tuku gulo..,aku mangkat ndisik yo…

7.Surti : Iyo Mas sing ati ati


SE : (Suoro lawang ditutup)


NR : Tejo mangkat menyang sekolahan,

SE : (Musik, swara soko kadohan…..”tindak mucal mas Tejo”)

Tejo : Nggeh mbah, monggo..


SCENE 2

SE : (Rame swara cah sekolah…)

NR : Tekan sekolahan Tejo mandeng karo mikir

8.VO Tejo : (Wah, bocah - bocah sekolah iki mesaake tenan, ruang kelase podo bocor koyo ngene, belok, haah…jan jane mulang ning kene bayarane ora nyukupi aku kanggo nguripi keluargaku.Tapi, piye yen aku pindah soko kene.banjur sing mulang bocah – bocah iki sopo?)

SE : (Suworo bocah mlaku)

9.Dito : Monggo Pak guru..

10.Tejo : Lho Dit, kowe nggowo opo?

11.Dito : Niki gorengan Pak, kulo nyambi sadean.

12.Tejo : Dodolan?

13.Dito : Nggih Pak ngrewangi ma’e kangge maem kulo lan adi adine kulo

14.Tejo : Dito…..Dito, kowe ki pancen muredku kang pinter tenan.

(nggreges atine Tejo, ngengeti kahanane murid-muride)


SCENE 3

NR : (Tejo mulih sako sekolahan)

SE : (Musik)

NR : Dino iki Tejo entuk bayaran

SE : (Swara lawang dibuka)

15.Tejo : Dek….dek Surti…Iki lho aku wes bayaran…

16.Surti : Oh…yo sukur Mas,Yen ngono ngesok kopine yo legi..

17.Tejo : Iki..Rp.300.000 sing 260.000 gowonen kowe,lha sing 40 tak cekel aku kanggo tuku sepatu..iki lho sepatuku suwek e san soyo ombo.

SE : (swara wedus karo manuk trocokan, ptok ayam, kluruke jago)

18.Surti : Mas…bayarane durung mundak - mundak to?

19.Tejo : Haah…(lungguh ing kursi) Dek, yo koyo ngono kuwi nasibe guru ngabdi, bayarane mung sitik…tapi ..kowe ndak gelo dadi bojoku?

20.Surti : Gelo piye?

21.Tejo : Yo gelo…mergo ojo meneh kowe biso nganggo kalung koyo wong wedok liyane, kanggo mangan sedino dino wae, dewe susah

22.Surti : Yo ora ngono Mas…aku ikhlas lahir batin dadi bojone njenengan

23.Tejo : Aku tak melu buruh ngojek montore kaji Imron yo Dek?

24.Surti : Apa njenengan ora gengsi Mas, guru kok nyambi dadi tukang ojek

25.Tejo : Aku kuwi mikir butuh dek, ora mikir gengsi..gengsi kuwi mlarati..

26. Surti : Aku yo malah seneng yen njenengan kuwi ora gengsinan anggone golek duwit, sing penting halal to Mas?


SCENE 4

SE : (musik sedih sing nrajang ati)

NR : sesuk iku naliko arep mangkat menyang sekolahan, Tejo ketemu Dito lagi ngarit.

SE :

26.Tejo : Lho Dit,esuk esuk kok ngarit,opo kowe ora sekolah?

27.Dito : Mboten pak guru, kulo badhe mandhek mawon sekolahe..

28.Tejo : Mandek…neng ngopo?

29.Dito : (ndingkluk)…kulo sampun nunggak BP3 2 sasi Pak, lajeng ma’e sampun mboten gadah arto malih..

30.Tejo : Apa bapakmu ora tau ngirimi duwit?

31.Dito : Kawit kromo malih, bapak mboten nata nggateake kulo…

SE : (musik sedih…Swara slerekan dompet di buka….)

32.Tejo : Iki ono duwit, dinggonen kanggo mbayar BP3, muliho adus banjur menyang sekolah…

33.Dito : Maturnuwun Pak guru….kulo wangsul rumiyen…

Hening, seyak-seyak swara latar disapu, manuk tekukur,


SCENE 5

NR : Awan iku Surti nggodoni Tejo.(Surti lagi nyapu latar)

34.Surti : Walah walah sing sepatune anyar,…..

SE : (swara kresek dibuka)

34.Tejo : durung sido tuku sepatu dek, iki sing suwek wis tak jahitake

35.Surti : (mandek nyapu) lho neng ngopo Mas? Kok ora sido tuku sepatu.

36.Tejo : mergo duwite wis tak wenehake Dito..dheweke arap mandek sekolah amargo ora biso mbayar BP3.

37.Surti : Wah… njenengan kuwi pancen apikan tenan..Ajo seneng dadi bojone njenengan.

38.Tejo : Dito liwih mbutujhake duwit kuwi tenimbang mung kanggo tuku sepatuku,…mugo mugo wae ngojek ku lancer,akeh penumpang ben aku biso nabung kanggo tuku sepatu.


SCENE 6


NR : Dino kuwi Surti lagi ngumbahi ing sumur

SE : (swara banyu mili lan wong ngucek kumbahan)

39.Bu Tirah : (Ngetok lawang) Kulonuwun….Ti… Surti..Ti…neng omah ora?

40.Surti : (soko kadohan) ..monggo…

SE : (swara langkahe surti, lawang dibuka)

41.Surti : Eh…Ibu, monggo mlebet Bu…

42.Bu Tirah : Piye kabarmu Ti?

SE : swara nggletaake gawan nabrak rantang kosong, wadah-wadah sing disinggahke

43.Surti : Sae kemawon Bu, pangestunipun,lha Ibu pripun?

44.B Tirah : Yo saiki aku wis ora loro loronan maneh mulo, aku iso rene niliki kowe.

45.Surti : monggo unjuan nipun Bu…..saking solo jam pinten?

46.B Tirah : mau jam 06.00, lha omah kok sepi Budi,wait lan Tejo neng ngendi?

47.Surti : Budi kaliyan Wati dolanan ten sabin kaleh rencang rencange, menawi Mas Tejo, tasik buruh sak meniko.

48.B Tirah : Buruh? buruh ngopo to?

49.Surti : Buruh ngojek, nggen kaji Imron.

50.B Tejo : Haah…dadi tejo kuwi nyambi dadi tukang ojek.

51.Surti : Nggeh bu,kangge nyekapi kebetahan keluarga, mergi anggene Mas Tejo ngabdi dados guru,bayarane sekedik..

52.B Tirah : Lha kowe opo ora isin, bojomu guru nanging nyambi ngojek

53.Surti : Nggeh mboten lah Bu, Ngojek niku kan halal nggenopo kulo isin.

Butirah krasa abote ing rasa kahanane surti lan bojone.


SCENE 7


NR : Sore iku Tejo mulih saka buruh ngojek

SE : Surti lagi nyupu latar

54.Surti : Kok nganti sore Mas? Ibu rawuh mriki Mas

55.Tejo : welah Wis kawit mau opo?

56.B Tirah : Eh…Jo ! kowe soko ngendi?

57.Tejo : Oh…Ibu, niki nembe saking narik ojek, sugeng rawuhipun Bu? Monggo Pinarak Bu.

SE :(swara kursi ditarik)

Banjur Tejo lan Ibu morosepah lan surti sing lagi resik-resik ndongeng. Cerita kahanan umah.

58.B Tirah : Jan jane bayaranmu anggone ngabdi dadi guru pira?

59.Tejo : 300 ewu bu,kulo tasik ngabdi dereng dados pegawe negeri, dados nggih.bayarane nggeh sekedik

50.Surti : Nggeh,bu sekedik,menawi mas Tejo mboten nyambi berah sanese nggeh mboten nyukupi

51.B Tirah : Lha anggomu ngabdi kuwi ra wis 9 tahun, kawit biyen kuwi ora diangkat dadi pegawe negeri.

52.Tejo : Kulo nggeh mboten ngertos Bu,kok sampun dangu tapi mboten diangkat angkat. Kolowingi kabar ingkang kulo tampi, sampun kalebet ing database. Hananging ko prenahe taksih kedah sabar.


Cerita kandeg amarga wayah surup srengenge. Kumandanging adzan maghrib kapireng saka kadohan



SCENE 8


NR : bengi iku tejo lan surti crito ing kamar

SE : (swara jangkrik…)

53.Surti : Mas upahe ngojek mau piro?kae lengo gorengku meh entek yo mas,

54.Tejo : haah…Dek, mau kuwi aku kapesan,ban motorku bocor banjur upahku ngojek tak dingo nambalake ban,iki…dompetku kosong ora nono duwite…

55.Surti : Lho Mas banjur ngesuk dewe priye,Aku masak opo? Yen ora ono ibu, mangan mung lawuh sambel yo aku wis biasa,tapi saiki ono Ibu,moso Ibu adoh adoh soko Solo kon dhahar karo sambel?

56.Tejo : neng mburu ngomah kan ono wit kates,iso to godonge digodok kangngo nutul sambele,

57.Surti : Njenengan ora nawani coro liyane?

58.Tejo : Cobo wae utang neng warunge Bu de minah, yen kowe ora isin ,mergo utange dewe sing wingi yo durung disauri.

Wengi sepi jangkring karo unine manuk Buntel Mayit keprungu. Nyenyet kahanan ing desa karang sari


SCENE 9

Isuk kui rame ing warung, para ibu smayo blanja kebutuhan pawon.


59.Surti : Bude…kulo bade tumbas tempe kalih tahu,tapi artone mangkeh riyen menawi Mas Tejo sampun angsal bayaran.pareng punopo mboten bude..

60.Bd Minah : Heeh..piye yo Ti…ara sangkin aku ora gelem mbok utangi, tapi utangmu wingi yo durung mbok bayar.nuwun sewu,yen mbok utangi terus terusan, modalku yo entek.

61.Surti : Ngapunten Bu de,kala wingi mas Tejo kebanan banjur kondur mboten ngasto arto. Nggeh mangkeh menawi mas Tejo angsal bayaran kulo sauri, pareng bude…

NR : kanti gelo tur sedih,Surti ninggalake warunge Bu de Minah.

SCENE 10


NR : Awan iku Surti nawani dahar Bu Tirah

62.Surti :Monggo Bu dahar rumiyen, ngapunten lawuhe mung sambel kaliyan godong kates digodok.

63.B Tirah : Lho kowe ora masak Ti?

64.Surti : tasik mboten gadah arto dadosipun kulo mboten blonjo Bu.

B Tirah : .Opo kowe durung bayaran Jo?

65.Tejo : Dereng Bu, kalih dinten malih nembe bayaran

66.B Tirah : Opo kowe mandeg wae anggone ngabdi dadi guru, lungiho ning Jakarta, neng kono rak akeh pegawean, yen ora pindah wae ning kuto isi kare nyambi ngelesi.Yen ning kene sopo sing arep les,sekolah wae do aras- arasen.

67.Tejo : Mboten Bu, kulo niku kawit alit cita-citane dados guru.Kulo pengen ngabdiaken awake kulu kangnge minteraken generasi penerua bangsa.

68.B Tirah :Iyo dadi guru,tapi pindah ning kota wae yo ojo ning deso kang terpencil koyo iki.uripmu ora maju-maju..

69.Tejo : malahan kerono sabab meniko, kulo betah ten mriki amargi lare-lare meniko mbatahaken tenagane kulo…kathah guru engkang mboten purun ngabdi wonten mriki, mergo ten dusun alit tur bayarane sekedek.

70.B Tirah : Oo…kowe kuwi arep dadi pahlawan najan anak bojomu ora mangan.

71.Tejo : Nggeh mboten mengketen Bu…


nangis batine Tejo mireng pangandikane mara tua. Surti among Mendel, kapireng ingseking surti tetangisan.


SCENE 11


NR : bengi iku ing kamar Surti mbujuki Tejo

72.Surti : Mas yen tak piker- pikir ,ngendikone Ibu iki ono benere,nganti kapan dewe urip koyo ngene.njenengan wis ngabdi suwe nanging yo durung ono kabar kapan arep diangkat dadi pegawai negeri

73.Tejo : Dek …jenenge wong ngabdi kuwi kudu sing sabar lan iklas,mengko yen wayahe pengangkatan,aku yo diangkat

74.Surti : Masalahe, pengangkatane kuwi kapan Mas..

75.Tejo : Yo kuwi sing aku ora ngerti

76.Surti : Kae lho mas, bojone Marni buruh neng pabrik wae bayarane 900 ewu, najan to pabrike ning Jakarta tapi kan biso ngirimi duwit samben wulane.

77.Tejo : Banjur karepmu aku yo lungo neng Jakarta dadi buruh pabrik…terus sing mulang bocah bocah kae sopo?

78.Surti : Njenengan kakehen mikirake nasibe bocah bocah kae,banjur nasibe aku lan anak anake njenengan piye. (Surti nesu)

79.Tejo : Ojo nesu ngono to Dik,Yo wis is saiki aku tak golek sambinan liyane maneh.


SCENE 11


NR : Bu Tirah pamit arep mulih ing Solo

SE : Swara motor

80.B Tirah : Jo…dipikir maneh keputusanmu anggone arep netepi ngabdi dadi guru Bantu,anak anak mu yo pengen niru kanco koncone, urip kepenak lan duwe duwit.

81.Tejo : Sampun kulo pikir, insyaAllah Dek Surti lan lare lare saged nampi kawontenan niki. kulo pitados kasabaraning kawulo, bakal nuwuhake kahanan ingkang langkung sae.

82.B Tirah : Yo Wis Sakarepmu!!!! Nanging aja nganti Anakku lan putu-putuku kaliren. Gedene pegat, cilik pisah Surti karo putuku dak openane.

Tejo rumangsa lingsem atine. Wondene maratua wis kanda sing dadi kawigatene uripe. Duh gusti pengeran paringana dalan padang. Sambate Tejo, ngariwara jroning ati.



SCENE 11


SE : Suworo lawang di dodok

83.Dito : Kulo nuwun….

84.Surti : …….monggo…kowe dit, ono opo

85. Dito : Bade ngaturaken serat bu,kangge Pak guru

86.Surti : Surat ,lha kok kowe sing ngeterake?

87.Tejo : Enggih, wae pak pos nitipake kalih kulo

88. Surti : Oh…yo matur nuwun yo dit

89.Dito : Kulo pareng rumiyen Bu..

90. Surti : lho ora dolan sek?

91.Dito : ngenjang malih, niki bade ngrewangi mae sadean.


SCENE 12

NR : Tejo mulih soko ngojek

91.Tejo : Dek……..wedangku?

92.Surti : Iki Mas kopine, ……..mau Dito rene menehake laying iki

93.Tejo : Layang ,layang opo to?

94.Surti : Mboh, aku yo ora ngerti iki durung tak buka

SE : Swara kertas disuwek

95.Tejo : Dek….aku pengen weruh kowe mesem sing paling manis

96.Surti : Ah Mas Tejo,ki ono opo to ndadak ngongkon aku mesem

97.Tejo : Mergo….

98.Surti : Mergo opo Mas?

99.Tejo : Mergo…

100.Surti : Mergo opo to Mas nggawe aku penasaran wae?

101.Tejo : Mergo…layang iki isine pengangkatanku dadi pegawa negeri

102.Surti : Pegawe negri, Alhamdulillah..

103.Tejo : Iyo to bener omonganku, yen dewe sabar dewe bakal ngunduh hasile, mbuh kuwi cepet opo suwi

104.Surti : Iyo Mas, aku yo nyuwun ngapuro tau ngongkon njenengan mandek ngabdi ing SD.Pancen njenengan kuwi pahlawanku tenan

NR : Tejo lan surti banjur ngguyo senengng, mergo saiki nasibe keluargane bakal malih dadi luwih apik.

Sakwise dadi pagawe ngeri uripe Tejo lan Surti, yekti lewih apik. Surti iso klakon kalungan. Umah wis didandani apik. Surti wis karo usaha njahit. Kersane pengeran uripe tentrem ayem rahayu slamet. Ing tembe mburine anak-anake Tejo iso kuliah sing lanang Budi kuliah jurusan kelistrikan, Wati nuwuhi cita-citane bapak dadi guru. Tejo wis kadhapuk dadi kepala sekolah.


Ing pungkasan jenang selo wader kalen sesonderan, apuranto sak kathahing kalepatan.

Kanti asesanti ”HAYU RAHAYU RAHARJA NISKALA SATUHU”

TAMAT



Irah-irah “PRIHATIN” menika kaanggit kagem kadangku Putri “Ny Tri Listiyani” ingkang sak wetara wedal nalika ngajak pakempalan ing Bon-Bin Mangkang, Kawulo mboten saged ndereake para kadang. Nyuwun gunging samudra pangaksami.


Anggitan Awon punika kawulo kintu lan Ugi ngandut salam kangen lan sembah Takzim kagem.

1. Ibunda Dra.Amelia Rahmi. Fak. Dakwah IAIN Walisongo Semarang.

2. Risma Dewi Malasari

3. Santi Ani, Habib, Fadli, Halim. Richa Miskya

4. Sutresna Budaya Jawa


Foto nalika pikantuk Sertifikat saking RRI semarang.: